اگر با من نبودش هیچ میلی…

توی فیلمِِ دلشکسته اولاش که “امیرعلی” به شدت از “نفس” متنفر بود و تمام تلاششو می کرد که  باهاش  تو دانشگاه برخوردی نداشته باشه،و تو خونه مدام به مادرش از این وضعیت گله می کرد، مادرش به این وضعیت می خندید و وقتی امیرعلی دلیل خنده رو می پرسید، مادرش می گفت: بعدا بهت می گم…

نمی دونم شما تاحالا این جمله رو قبلا هم جایی شنیدین یانه. اما من خوب یادمه وقتایی که این جمله رو شنیدم.چون چندماهی بیشتر نگذشته از اون روزا..روزایی که دربه در به دنبال یه جواب از خدا بودم. اینکه “چرا؟” چرا این اتفاق ها داره می افته و اینکه کجای کارم اشتباه بوده؟ روزایی که باحسرت به گذشته ام فکر میکردم و گمانم به این بود که از غصه دق خواهم کرد…همون روزا بود که خدا فقط در جوابِ بی طاقتی هایِ من می خندید و می گفت بعدا بهت می گم!! من صداشو می شنیدم.میدونستم باید صبر کرد.میدونستم یه روزی میرسه که می فهمم دلیلِ این همه سختی کشیدن چیه….

آخرِ فیلم مامانِ امیر علی بهش گفت: “اگر با من نبودش هیچ میلی    چرا ظرفِ مرا بشکست لیلی“

________________

خدای خوبم.مهربون تر از مهربونترینم یه گوشه ی چشمی به این قلبِ من بکن…نوکرتم!